نیازهای جدید - وظائف جدید

مدیریت شهری هر روزه با نیازهای جدید شهروندان روبرو می باشد که بایستی خود را برای رفع آنها مهیا نماید . از همین رو توسعه پایدار بایستی سرلوحه کار در مدیریت شهری باشد . مدیریت جامع و یکپارچه شهری یکی از اساسی ترین راهکارهای توسعه پایدار در مدیریت شهری است . بایستی توجه داشت که هماهنگی بین شرکتهای خدماتی مختلف نظیر آب ، برق ، گاز و مخابرات با شهرداری می تواند نقش سازنده ائی در امکان استفاده از حداکثر توانائی های شهر را به دنبال داشته باشد . و در حقیقت شهرداری می تواند هماهنگ کننده و جهت دهنده خوبی برای این شرکتها باشد . در حالی که اکنون به نظر می رسد این شرکتها همگی در تقابل با شهرداریها می باشند و اجرای پروژه های آنها علاوه بر خسارت به تأسیسات شهری باعث ایجاد اختلال های ترافیکی و ایجاد نارضایتی مردم و افزایش چشمگیر هزینه های اجرای پروژه می شود . انجام پروژه های شهرداری بدون هماهنگی با شرکت های خدماتی نیز باعث آسیب رسیدن به تأسیسات شهری و صرف انرژی ، وقت و هزینه فراوان در جهت بازسازی آنها می گردد .
در حقیقت مدیریت جامع شهری می تواند جلوی این بی نظمی ها را گرفته و باعث ارتقاء استانداردهای شهری و رضایت مندی مردم شود . این امر علاوه بر آن باعث افزایش توان اقتصادی مردم می شود ، از روند مهاجرت آنها به سایر شهرها ، خصوصاً شهرهای بزرگتر ، کاسته و باعث توسعه شهرهای کوچک و جلوگیری از رشد بی رویه شهرهای بزرگ می گردد.

مشارکت شهروندان (بخش دوم) - شورای شهر یا شورای شهرداری ؟

اصولاًمشارکت شهروندان در اداره امور شهر نتایج مثبتی را به همراه دارد . این مهم در شهرداریهائی که با کمبود یا فقدان نیروی متخصص و یا منابع مالی مواجه می باشند تأثیر بیشتری داشته و باعث کاهش محدودیتها و مشکلات مدیریت شهری می گردد. در حقیقت جلب مشارکت مردمی باعث رفع بخشی از نیاز مدیریت شهری به منابع انسانی و مالی می شود . با استفاده از مشارکت شهروندان می توان با صرف انرژی و هزینه کمتر ، اقدامات موثرتری را در شهر انجام داد. مشارکت شهروندان باعث افزایش همکاری های اجتماعی و نیز افزایش حس تعلق مردم به شهر می شود .
البته در این زمینه دو دیدگاه وجود دارد. عده ائی معتقدند که بایستی تمام وظائفی که دولت در قبال مدیریت شهری دارد به مجوعه مدیریت شهری به خصوص شورای شهر تفویض شود در مقابل عده ائی دیگر بر این باورند که وظیفه شهرداری فقط در محدوده خدمات شهری بوده و لذا میزان مشارکت مردمی نیز در همین سطح تعریف می شود . قطعاً بر اساس دیدگاه اول نمی توان کلیه اختیارات دولت را به مدیران شهری تفویض نمود . این امر از لحاظ تجربی امکان پذیر نیست مضافاً آن که هیچ یک از شهرهای ما توان و امکانات لازم برای پذیرش کلیه مسئولیتهای دولت در اداره شهرها را ندارند . دیدگاه دوم نیز دیدگاه کاملی نبوده چرا که مسائل شهری پیوندی جدائی ناپذیر با موضوعات فرهنگی ، سیاسی و اجتماعی شهر دارد. روشن است که بایستی دیدگاهی حد واسط دو دیدگاه فوق را جای گزین نمود تا اداره مطلوب شهر به دست آید .
هم اکنون در ایران دستگاههای اجرائی بر اساس دیدگاه دوم فعالیت می کنند این در حالی است که نهاد شوراهای اسلامی شهر ها اکنون دوره سوم فعالیت خود را طی می کند و با توجه به وضعیت موجود بیشتر به شورای شهرداری نزدیک هستند تا شورای شهر . لذا با این وضعیت دخالت دادن کلیه نظرات مردم در مدیریت شهری عملاً غیر ممکن است.

مشارکت شهروندان

در برابر وظائفی که قانون گذار در خصوص مسائل شهری و یا بهتر بگویم " حقوق شهروندی " به دوش مسئولین گذاشته است ، شهروندان نیز در ارتباط با شهر و مدیریت شهری دارای وظائف و تکالیفی هستند که عمل به این وظائف و تکالیف باعث رشد جامعه شهری و تأمین سعادت و ایمنی اجتماعی شهری می شود. به طور کلی وظائف شهروندان را می توان در چند مورد خلاصه کرد
آشنایی با حق و حقوق خود در جامعه شهری
آشنایی با وظائف و تکالیف مدیریت شهری در اداره شهر
هماهنگ ساختن سطح توقعات خویش با این وظائف و امکانات
در حقیقت هر شهروند پس از آشنائی با سه مقوله فوق بایستی برای احقاق حق خویش و در حقیقت بهبود وضعیت جامعه شهری خود اقدام و مدیریت شهری را وادار به انجام وظیفه و اعاده حق شهروندی خود نماید . سعی و تلاش برای مشارکت در اداره امور شهر، افزایش حس علاقه و تعلق خاطر به شهر و محل سکونت خویش و تشویق و ترغیب هم شهریان در اداره امور شهر از جمله وظائف می باشند .